Ostateczna granica układu okresowego pierwiastków?

W kategori

Pierwszą udaną syntezę pierwiastka cięższego od uranu wykonano w 1940 roku w Berkeley (USA). Wytworzono tam pierwiastek charakteryzujący się liczbą protonów Z=93, który nazwano później neptunem. Eksperyment ten zapoczątkował "produkcję" kolejnych, coraz to cięższych układów, tak że do roku 1952 zostały odkryte wszystkie aż po ferm, tj. Z=100. Dalsze poszerzanie tablicy Mendelejewa nie postępowało jednak już tak szybko. Wraz z rosnącą liczbą Z synteza takiego pierwiastka staje się procesem coraz rzadszym a tym samym i trudniejszym do wykonania. Problem ten (i związane z nim często ogromne koszty) nie powstrzymywały jednak naukowców od prób dalszego ich wytwarzania.

Efektem tego było m.in. niedawne, tj. w roku 2012, oficjalne wpisanie do tablicy Mendelejewa dwóch nowych pierwiastków: Z=114 i Z=116, którym nadano odpowiednio nazwy: flerow i liwermor.
Wszystko wskazuje na to, że w najbliższym czasie w układzie okresowym pojawią się jeszcze 4 kolejne pierwiastki: Z=113, 115, 117 i 118 (wraz z przypisanymi im nazwami). Ich pojawienie się tam oznaczałoby ostateczne wypełnienie i zamknięcie ostatniego znanego okresu tablicy Mendelejewa. Czy oznacza to zatem, że układ okresowy pierwiastków kończy się na liczbie Z=118? Niekoniecznie! Wiadomo, że od pewnego czasu trwają bardzo intensywne prace nad wytworzeniem pierwiastka Z=120…

07.04.2016